Wednesday, February 3, 2010

చిరిదీపం వేలిగించావా...

తలపు తోటలో చిలిపి గాలినౌదామనుకున్నా ...చిగురు మొగ్గగా తుంచేసావు...
స్నేహపుబాటలో పూదారినౌదామనుకున్నా ...నీరుపోయడం ఆపేసావ్....
మనసు మడిలో ఆనందపు మొలకనౌదామనుకున్నా .....విత్తును బూడిద చేసావు...
ఆనందాల అర్ణవంలో అలనౌదామనుకున్నా ...సూర్యుడివై ఆవిరిచేసావు...
అనురాగపు గగనంలో హరివిల్లునౌదామనుకున్నా ...జడివానవై నిలిపేసావు...
ఆరాటపు అడవిలో వెన్నెలనౌదామనుకున్నా ....కారుమేఘానివై కమ్మేసావు...
నా సరదాలన్నీ పరదాల మాటుకు వెళ్ళిపోయాయి....
నా చిలిపి చేష్టలన్నీ నిష్టూరపు కడలిలో కరిగిపోయాయి...
నా వన్నె చిన్నెలన్నీ నిన్నగా మారిపోయాయి...
నా ఆసల చిరుచినుకులు ఆవిరైపోయాయి...
ఎటు చూసినా అగాధమే కనపడుతోంది.
ఈ అలుపుల చీకటిలో ...చిరుదీపం వెలిగించలేవా.....