జాలువారే నా చెలి జ్ఞ్యాపకాలు

చెలి కళ్ళేమో కలల వాకిట్లో బిగి కౌగిళ్ళ బంధించమంటుంటే...
ముక్కు మాత్రం మరులు గొలిపే మోముకి ముచ్చెమటలు పట్టించమంటోంది  ...
మరి ఆ పెదవేమో...అబ్బా!...ఇహ ఆపమంటూ పలువరసలని పలు మార్లు వేడుకుంటోంది..
ఆమె చెవి మాత్రం ఆయసపు చప్పుళ్ళను గుప్పుగా వినిపించమంటుంటే...
మెడేమో పుట్టుమచ్చలకు జతలు చేర్చమని ముని పంటిని మొహిస్తోంది..
పైయ్యద  పై పైకి రమ్మంటూ పరువాలను నిగ్గదీస్తోంటే .....
నడుమేమో నయగారాల నొక్కుళ్ళలో నావేసి నడపమంతోంది..
నాభి నలంకరించిన ఆ చంద్రవంక మాత్రం...మగసిరి మగతలను మత్తెక్కిస్తోంది...
చీర చాటున దాగిన చీకటి మాత్రం ..పరువాల పరదాల మాటున దాగిన రహస్యాలను ఛేదించమంటుంటే    .
పారిజాతపు పాదాలేమో...నిశ్శబ్దపు పాన్పుపై పెనవేసుకోమ్మంటున్నాయి...
ఇలా పరువాలన్ని జలపాతాలై నన్ను తడిపెస్తానంటుంటే     ..
విరహపు పొదలు నన్ను కప్పేస్తుంటే...
ఇహ కంటికి కునుకుమ్మ కన్నుగీటి వెల్లిపోయేలా ఉంది...
ఇలా జాలువారే నా చెలి జ్ఞ్యాపకాలు మాత్రం నా ఎడదను చేలిపి చేష్టలతో కమ్మేస్తున్నాయి...
ఏంచేయను...??

ఇది ఆ బ్రహ్మ వరమా....

కైరవ నిర్మిత తటాకాంచనాన ....
మందార మకరంద మిళింద మరంద సుగంధ వనాన ...
శత సహస్ర  కుసుమాలంకృత  మండపాన...
చందన కుంకుమాది శోభిత ఫాలముతో ..
విచలిత కుంతలముల తోడ ....
సలలిత లావణ్య సుధా మయూఖ రేఖ వోలె ...
చలువరాతి నేలపై చంద్రకాంత శిలను బూనిన
నీ మేని మెరుపును మరపించ
ఆ వెన్నెల సైతం మిన్ను తాకి వెల వెల బోయనే...
ఈ తనూలతను  తాకిన మరుక్షణం...... 
మరణమైనా చేరగ ప్రియమే ...
వికసిత శతదళ  శోభితములైన  నీ కన్నులు..
నా లోని వలరాజును కవ్వించగ సాగెనే
నీ చూపుల విరి తూపుల పవళించ కనుసైగన అనుమతించి,
నీవే సుమ పానుపువై ఆహ్వానించ,
వెలుగు రేఖల వేగాన నీపై వాలగ రానా... 
క్షణమోపక ......... 
ఇక నిన్ను నా గుండియలకు హత్తుకొనగ..
నా ఆణువణువూ రసఝరులతో ఉప్పొంగి ..
హిమాగ్ర శిఖరముల నడుమ ఊయలలూగుతున్న హాయి...
మృదు మధురమైన సుమ మాలికలు నా గుండెలపై అలరారుతున్న ఈ రేయి ...
వర్ణింప నా తరమా...
ఇది ఆ బ్రహ్మ వరమా....

ప్రణయ పరిచయమా...

నీలాకాశంలో అలవోకగా జారిన ఓ కాంతిపుంజమా ......కనుమరుగవకుమా.
స్వాతిచినుకు తోడుగా , నేలతల్లి సాక్షిగా
సప్తవర్ణావిష్కృతమైన ఇంద్రధనుసును చూప
నీ ఒడి బడిని వడి వడి గా సిద్ధం చేయి సుమా......

ఝుం ఝుం అని గుమ్ముగవాలే తూనీగమా.......కాస్తాగమ్మా
పూయద మధించ తెలిమంచు కరగనీవమ్మా.....

అల్లరి అల్లికల తెల్లని జాజి తీగమ్మా......గేళి చేయకుమా
కలకాని ఇలపై నీ జాజి రేమ్మను జార్చక నిలువరించుమా

ఆ హరివిల్లె నీ ఇల్లవగా ...
ఈ మధురమంతా మధిరయై నీమది నింపగా
ఈ జాజిపూల జాజరలో నీవు పరవశించి వేచిఉండ
నీయదపై వాల నా హృద్ఘోషను ఆప
ఆ బ్రహ్మ తరమా...
ఓ ప్రణయ పరిచయమా......

చిరిదీపం వేలిగించావా...

తలపు తోటలో చిలిపి గాలినౌదామనుకున్నా ...చిగురు మొగ్గగా తుంచేసావు...
స్నేహపుబాటలో పూదారినౌదామనుకున్నా ...నీరుపోయడం ఆపేసావ్....

మనసు మడిలో ఆనందపు మొలకనౌదామనుకున్నా .....విత్తును బూడిద చేసావు...
ఆనందాల అర్ణవంలో అలనౌదామనుకున్నా ...సూర్యుడివై ఆవిరిచేసావు...
అనురాగపు గగనంలో హరివిల్లునౌదామనుకున్నా ...జడివానవై నిలిపేసావు...
ఆరాటపు అడవిలో వెన్నెలనౌదామనుకున్నా ....కారుమేఘానివై కమ్మేసావు...
నా సరదాలన్నీ పరదాల మాటుకు వెళ్ళిపోయాయి....
నా చిలిపి చేష్టలన్నీ నిష్టూరపు కడలిలో కరిగిపోయాయి...
నా వన్నె చిన్నెలన్నీ నిన్నగా మారిపోయాయి...
నా ఆసల చిరుచినుకులు ఆవిరైపోయాయి...
ఎటు చూసినా అగాధమే కనపడుతోంది.
ఈ అలుపుల చీకటిలో ...చిరుదీపం వెలిగించలేవా.....

తీయని తలపు

వెన్నెల వేలుగుజిలుగుల్లో మెరిసింది ఓ అధరం !
అది ఓ కమనీయ కళావిగ్రహం
ఆ విరించి విలాసం , ఈ సుమధుర మధురం
దానికి ప్రతిబింబం ఆమె సుమనోహర వదనం.

ఆమె చూపుల చిక్కులు నా మదిలో
ఓ కావ్యమై మెదిలి, కవనమై మెరవగా
మాటరానివేళ మౌనరాగమై ననుచేరి
"యదమాటున దాగిన కోరికను నీ కౌగిలిలో బంధించావా"
అంటూ నాకళ్ళు తిప్పుకోనీయకుండా
కట్టేసిన ఆ కళ్లు , అనుక్షణం స్మరణీయం.
ప్రతిక్షణం తప్పదు నాకిక ఆమె మననం.

తలపులమడిలో తనువును ఆరబోసిన ఈ తరుణం,
తొలిముద్దు శృంగారమాయేనే ఈ పవనం.
మరి ఈ తనూలతను తాకినా ఈ పవనం పావనం.

గాలినైనా కాకపోతిని ఆమె గుండెలునిండగా
రవికనైనా కాకపోతిని ఆమె స్పర్శకు నోచగా
మాలనైనా కాకపోతిని ఆమె కురులను చేరగా
కవితనైనా కాకపోయిని ఆమెకై పదములు కూర్చగా........

ఇలా వుండాలనివుంది!

కాలంతో కరిగిపోయే కర్పూరంలా వుందాలనిలేదు నీతో
సంద్రంలో ఇమిడిపోయే నీలంలా వుండాలనివుంది

చిరు కాలం నిలిచే అసత్యంలా వుందాలనిలేదు నీతో
చిరకాలం నిలిచే సత్యంలా వుండాలనివుంది

రోజురోజుకి క్షీణించే అమావాస్య చంద్రుడిలా వుందాలనిలేదు నీతో
రోజురోజుకి వెన్నెల పెంచే పౌర్ణమి చెంద్రుడిలా వుండాలనివుంది

కాని..... ఏ గ్రహము నా ఈ చంద్రుడికి గ్రహణం పట్టకుండా వుండాలని ,
అందరు దేవుళ్ళని నిగ్రహంతో అనుగ్రహించమని,
ఏకాగ్రతచిత్తయై,

నాలోని నీలో నేను

తెలియని తలపు

నీకు తెలిసిందా!
నాకు తెలిసింది. నాకు తెలియకుండా నీకు తెలిసింది యేమిటానుకుంటున్నావా?
లేక నాకు తెలియకుండా నీకేలా తెలిసిందా అని ఆశ్చర్య పడుతున్నావా?
నాకు తెలిసున్న ప్రతిదీ నీకు తెలుసని , నీకు తెలిసున్న ప్రతిదీ నాకు తెలుసనుకుంట్టున్నావా?
అది నిజమే!
ఆయినా తెలియంది తెలుసుకోవడంలో తప్పు లేదుకదా!
తెలుసా తెలుసా? అని అడిగితే , ముమ్మాటికీ తెలుసనే చెబుతావు.
తెలిసిందే తెలుసుకోవడానికి ఇన్నాళ్ళు పడితే, తెలియంది తెలుసుకోవడానికి ఇంకెన్నాళ్ళు పడుతుందో!
ఇన్నాళ్లూ నాకు తెలిసిందో లేదో తెలియదుకాని నీకు మాత్రం తెలుసనుకున్నాను!
తెలియంది తెలుసుకోవడం ఎంత తెలియనితనమని అనుకుంటున్నావా?
ఐతే ఇప్పటికైనా తెలుసుకో ,నాకు తెలిసున్న , నీకు తెలుసనుకుంటున్న , తెలియని తలపుని.

మరి...
నా తలపులో , వలపులో
నా ఊహలలో , ఊసులో
నా తపనలో , తీరికలో
నా శ్వాసలో , స్పర్శలో
నా ఆశలో , ఆర్తిలో
నా కలలలో , కలతలో
నా ఆరాటంలో , మొమాటంలో
నా దరహాసంలో , చిరుహాసంలో
నా నూపురిలొ , నా ఊపిరిలో........
నువ్వు వున్నావని నీకు ఇప్పటికైనా తెలిసిందా?

క్షరం కాని అక్షరం ఎంత గమ్మత్తైనదో కదా!
అందుకే ఒకే ఒక అక్షరాన్ని మార్చాను. నా ఈ ఆనందానుభూతి రెండో వైపు కూడా నీకు తెలియాలని.

మరి...
నా తలపులో , వలపులా
నా ఊహలలో , ఊసులలా
నా తపనలో , తీరికలా
నా శ్వాసలో , స్పర్సలా
నా ఆశలో , ఆర్తిలా
నా కలలలో , కలతలా
నా ఆరాటంలో , మొమాటంలా
నా దరహాసంలో , చిరుహాసంలా
నా నూపురిలొ , నా ఊపిరిలా.......
నువ్వు మారవని ఇప్పటికైనా తెలుసుకో.