తీయని తలపు

వెన్నెల వేలుగుజిలుగుల్లో మెరిసింది ఓ అధరం !
అది ఓ కమనీయ కళావిగ్రహం
ఆ విరించి విలాసం , ఈ సుమధుర మధురం
దానికి ప్రతిబింబం ఆమె సుమనోహర వదనం.

ఆమె చూపుల చిక్కులు నా మదిలో
ఓ కావ్యమై మెదిలి, కవనమై మెరవగా
మాటరానివేళ మౌనరాగమై ననుచేరి
"యదమాటున దాగిన కోరికను నీ కౌగిలిలో బంధించావా"
అంటూ నాకళ్ళు తిప్పుకోనీయకుండా
కట్టేసిన ఆ కళ్లు , అనుక్షణం స్మరణీయం.
ప్రతిక్షణం తప్పదు నాకిక ఆమె మననం.

తలపులమడిలో తనువును ఆరబోసిన ఈ తరుణం,
తొలిముద్దు శృంగారమాయేనే ఈ పవనం.
మరి ఈ తనూలతను తాకినా ఈ పవనం పావనం.

గాలినైనా కాకపోతిని ఆమె గుండెలునిండగా
రవికనైనా కాకపోతిని ఆమె స్పర్శకు నోచగా
మాలనైనా కాకపోతిని ఆమె కురులను చేరగా
కవితనైనా కాకపోయిని ఆమెకై పదములు కూర్చగా........